ذكر بعضى از وقايع سال سى و ششم از رحلت خير البشر خروج يزيد بن مالك الباهلى ، كه مشهور به خطيم بود ، و سهم بن غالب الجحيمى . فامّا سهم بن غالب ، بعد از آنكه ولايت اهواز را گرفت و چند روز حكومت آن ديار كرده از آن حركت پشيمان شد و دست از آن كار بازداشته مختفى شد و از زياد بن ابيه امان طلبيد . زياد بن ابيه او را امان نداده او را گرفته بر دروازهء دار الاماره به دار كشيد . و امّا خطيم باهلى را زياد به جانب بحرين فرستاده بود و چون از آنجا مراجعت نموده بود به دار الامارهء بصره آمد . زياد ، مسلم بن عمرو الباهلى را گفت : تو ضامن خطيم شو . مسلم از اين معنى ابا نمود . پس زياد گفت : اى مسلم اگر خطيم امشب در خانه خود خواب كند تو دانى . چون مسلم اين كلمه از زياد شنيد فى الحال به خانهء خطيم آمد . او را از خانه بيرون آورد و به قتل رسانيد . در اين سال مالك بن عبد اللّه به غزوهء روم رفت . بعضى گويند كه مالك بن هبيرة السّكونى بود . و در اين سال عتبة بن ابى سفيان به لوازم حج قيام كرد .